“We hadden het duidelijk gezegd in het begin van het schooljaar.”, zei de titularis van mijn dochter bij de bespreking. Er stond een onvoldoende bij gedrag, en dat bleek te gaan om een namiddag afwezigheid die fout was doorgegeven. “De directrice heeft gewezen op de regels, en die zitten in het schoolreglement dat iedereen heeft gekregen.”
‘Zo zij het’, dachten we schouderophalend – erg is zo’n onvoldoende vast niet – maar op weg naar huis bleef het toch wel bij me spoken. “We hadden het gezegd. We hebben gewezen op de regels.” Is dat het dan?
Veel instellingen, organisaties en individuen blijven hier steken. “We hebben het gezegd. Onze taak zit erop.” De onderliggende redenering lijkt te zijn dat een begrepen boodschap rechtstreeks leidt tot het gewenste gedrag.




Wat als de winkel die het hoogste percentage van zijn opbrengst wil spenderen aan eco-maatregelen daarvoor een legertje extra klanten cadeau krijgt?

