Woorden zijn als kleren, vind ik soms, wanneer ik aan een nieuw dossier wil beginnen. Ik ga dan voor mijn woordenkast staan, en flaneer met mijn vingers langs de termen waarin ik mijn gedachten zou kunnen kleden.
Sommige woorden zien er wat afgesleten uit, maar zitten comfortabel. Ik draag ze als ben ik er mee vergroeid, ook al hebben ze lappen, zijn ze meermaals gestopt, ook al zijn het stopwoordjes. Andere blijven eeuwig fris, passen overal en kan ik zonder gezichtsverlies naar het gewichtigste seminarie meenemen. Het zijn mijn essentials, zeg maar. Nog anderen zien er ook nog ongebruikt uit, maar laat ik steeds weer hangen, omdat ze zo snel gedateerd bleken. Modewoordjes, je moest ze wel hangen hebben. Lees verder »







