“Oh, je vindt social media dus onbelangrijk”, wierp een lezer me tegen na mijn vorige tekst over Facebook en andere sociale media. Nou moe, dat bedoelde ik helemaal niet. In die blog had ik me wel afgezet tegen de trend om social media als het middel bij uitstek te beschouwen om je klanten, je gebruikers, je bezoekers te bekeren. Zo werkt het niet, wou ik aangeven, want social media laten zich niet zomaar sturen. Daarom zijn het ook social media: media die gedragen worden door het publiek. Zodra je ze probeert over te nemen, maak je ze stuk, of jezelf belachelijk.

De omvang van Social Media

Betekent dit dat ik ze geen waarde toedicht? Helemaal niet. Ik vind ze net bijzonder belangrijk. De macht van social media wordt net heel vaak onderschat, terwijl het misschien wel terecht een soort revolutie mag heten. Een greep uit de statistieken toont meteen dat je ze best wel in de gaten houdt:

1. 50% van de wereldbevolking is jonger dan dertig.
2. 96% ervan zitten in een social network.
3. Porno is niet langer de nr. 1 bezigheid op het web, die plaats hoort nu aan de social media.
4. 1 op 8 koppels die vorig jaar in de V.S. trouwden leerden mekaar kennen via social media.
5. Als Facebook een land was, dan had het de derde grootste bevolking ter wereld, net na China en India.
6. Online studenten scoren gemiddeld hoger dan die die de les zelf bijwonen.
7. Het snelst groeiende segment Facebook-gebruikers wordt gevormd door vrouwen tussen de 55 en de 65.
8. Ashton Kutcher en Ellen Degeneres hebben samen meer Twitter-volgers dan Ierland, Noorwegen of Panama inwoners tellen.
9. 50% van het mobiele internetverkeer in GB dient om Facebook-profielen up te date… Denk daar aan wanneer het om beleving gaat.
10. Wegens de snelheid worden deze beleving gigantisch snel gigantisch ver uitgedragen: word of mouth wordt world of mouth.

Je bent het gezegde, niet het onderwerp

Reuzebelangrijk, dus mag je het niet over het hoofd zien. Maar dit betekent niet dat je het zomaar even naar je hand kunt zetten. Nog geen vijf uur geleden hoorde ik het weer op een briefing: “En we willen een virale campagne die inzet op Facebook.” Ik had zin om gillend recht te springen. Nee, zo werkt het niet. Jij vertelt niet op Facebook, er wordt over jou verteld. Dit is een fundamenteel verschil. En net hier zit de revolutie: de oude communicatie heeft afgedaan. Je moet niet meer zeggen wat je doet, dat doen anderen wel. Nee, het wordt nu tijd om goed te doen wat je doet. Je moet het delen waard zijn. Je moet je naam verdienen.

Beleving is het sleutelwoord. Mensen delen wat ze beleven. For good or for bad. En als je dus je centen inzet op het neerzetten van een torenhoge verwachting, maar de beleving zelf niet uitdiept, krijg je eerder vroeg dan laat de toorn van de social media over je heen. De gevel van je instelling herschilderen, nieuwe logo’s, nieuwe huisstijlen verzinnen hebben maar zin als je een stevige missie hebt die je mensen ook echt kunt laten beleven. Zeg niet dat je een fantastisch pretpark hebt, wees het fantastische pretpark. Zeg niet dat je een verrijkende, rustgevende toeristische bestemming bent, wees een verrijkende, rustgevende toeristische bestemming. Maak het waar.

Het is een oude wijsheid die al vaker in nieuwe zakken werd gegoten:geen woorden maar daden, “if you’re going to talk the talk, you’ve got to walk the walk” of – zoals het bij Shakespeare klonk:

“Fear not, my lord, we will not stand to prate;
Talkers are no good doers: be assured
We come to use our hands and not our tongues”

Je gebruikers, clienten, klanten willen heel intens beleven wat je hen aanbiedt, en zullen er sneller, breder, snediger over communiceren dan vroeger. Wil je dus scoren in de social media, dan moet je daar op inzetten: maak deelbare belevingen, verdiep de beleving van je aanbod. Zet geen virale campagnes op, maar wees het virus.