Via LOHAS kwam ik terecht op de website van One Percent for the Planet. Deze organisatie, opgericht in 2002, wil zo veel mogelijk bedrijven aansporen om 1 procent van hun omzet aan organisaties te geven die zich inzetten voor het milieu. Non-profitorganisaties die via deze weg graag steun zouden ontvangen moeten zich kandidaat stellen. Hun kandidatuur wordt geavalueerd op basis van engagement, professionalisme, doelstellingen en meetbaarheid van die doelstellingen. Bedrijven kiezen zelf welke non-profit ze willen steunen.

“1 percent of annual sales. That’s a healthy chunk of change, no matter what size, or how successful, your company. Currently, over 700 businesses worldwide make up the 1% For The Planet membership, pledging that impressive amount to environmental organizations each year. 1% FTP is a powerful way for businesses to help drive positive environmental change, gain recognition for their responsibility, and promote further action on the part of consumers and other companies.”

1%: veel of weinig?
Wat is nu 1%? Eén procent is niet veel, maar het betekent wel degelijk iets. Als alle bedrijven in België één procent afstaan, dan komt dat neer op een gigantisch bedrag. Het omgekeerde is natuurlijk ook waar.

Eén procent is nu niet om van achterover te vallen. Moet het niet meer zijn? Als je ziet hoeveel inspanningen Europa eist tegen 2020 dan is 1% weinig. Daar staat dan weer tegenover dat die 1% alvast een bijdrage is, een deel van de oplossing, niet dé oplossing. Aangezien die 1% relatief is, krijg je veel meer het idee dat je ‘altijd’ geeft wat je kunt. Wat je jaarlijkse bijdrage ook is, je hebt 1% gegeven.

1% heeft het bijkomende voordeel dat het niet onoverkomelijk is. Het is ook geen bedrag, wat het makkelijker maakt – psychologisch dan – om het te schenken. Ik steek mijn nek hier uit omdat het de indruk wekt dat het genoeg zou zijn. Wat het niet is. Maar gedragsverandering is een proces dat veel tijd en veel impulsen vergt. Een een slimme impuls als deze actie kan het begin zijn voor een hele rist nieuwe acties en initiatieven. Want als 1% goed voelt, waarom dan geen 2% of 3% geven? Of waarom niet nog bewuster gaan omspringen met het milieu als onderneming?

Vrijgeleide om gewoon verder te doen?
In zijn fantastische boek Predictably Irrational maakt gedragseconoom Dan Ariely een frappante kanttekening bij het vermengen van de sociale sfeer met de financiële sfeer. Die twee gaan niet zo bijster goed samen, zo blijkt. Sociaal respect en blijvende gedragsverandering afdwingen met boetes is bijvoorbeeld geen goed idee. Een financiële straf heeft niet dezelfde impact als een sociale straf. Veel bedrijven hanteren bijvoorbeeld ook een sociaal verhaal om klanten te lokken – welkom bij de familie – maar sturen mensen die per toeval eens te laat betalen meteen een geautomatiseerde aanmaning (met extra kosten), niet bepaald iets wat je met een familielid zou doen.

Kan een verhaal als 1%, duidelijk financieel, dan ook sociaal waardevol zijn? Geef je niet te veel het idee dat milieubewustzijn een kwestie is van centen veeleer dan een kwestie van anders leven? 1% biedt handelingsperspectieven, maar de drempel is zo laag dat je het idee krijgt dat je vooral moet verder doen met datgene waar je mee bezig bent, kwestie van die 1% zo goed mogelijk te laten renderen. Niet dat dit soort bedenkingen bedrijven ervan moet weerhouden om deel te nemen. Wie het verstandig aanpakt, ziet die 1% ook als iets veel groters en niet als een makkelijke onderdeel van een gemakkelijke imagocampagne.

Twee Belgische bedrijven, vier non-profits
Vandaag verdeelt One Percent het geld van meer dan 1000 bedrijven over zo’n 1500 non-profitorganisaties die zich inzetten voor het milieu. In België is de campagne niet echt een succes. Voorlopig hebben nog maar twee Belgische bedrijven zich geregistreerd: ACMP S.A. / Boost Up en Pleyers, een consultingbedrijf. Geselecteerde Belgische non-profits zijn EUTOX, Inter-Environment Wallonie, Natuurreservaten (natuurpunt) en de International Polar Foundation.

Big Links
One Percent
One Percent Myspace
One Percent Youtube
Dan Ariely, Predictably Irrational