“O Bio, Bio! wherefore art thou Bio?” (vrij naar: Romeo & Juliet, Shakespeare)

Bio-voedsel kampt met een geitenwollensokkenimago, dat blijkt uit een onderzoek dat Research International uitvoerde in opdracht van de Nederlandse krant DAG. Het bericht staat op Communicatieonline.nl. Bio wordt geassocieerd met ‘duur’, maar ook als het bio-alternatief even duur is, laat onze noordebuur het producht liever verder composteren op het desbetreffende winkelschap. Zonde, maar wat doe je eraan?

Supermarktketen Albert Heijn “doet regelmatig bio-eten in de bonus”. Dat helpt misschien wel, maar waarom niet eens het label “bio” tegen het licht houden? Zijn er geen betere alternatieven te verzinnen voor het label? Of nog, kunnen we het niet gewoon weglaten en net de niet bio-producten een ander label geven?

Als bio de norm moet worden, laat die bio dan gewoon weg. Het label werkt blijkbaar stigmatiserend. Paradoxaal wil net de bio-die-hard dat de niet-bio-producten gestigmatiseerd worden. Voorstel: verzin een nieuw label voor alles wat niet bio is en laat het een eigen leven leiden.

” What’s in a name? That which we call bio
By any other name would taste as sweet.”
(vrij naar: Romeo & Juliet, Shakespeare)

Big links:
Communicatieonline.nl