Bij Big Bazart zijn we iedere dag bezig met ‘duurzame communicatie’. Maar wat verstaan we daaronder?

Het groeit en het leeft en het groeit en…
In ons mission statement en in ons werk vind je alvast een deel van het antwoord. Maar ook hier, op deze blog formuleren we voortdurend een antwoord op die vraag. Soms tussen, soms op de lijnen. Duurzame communicatie is geen gesloten begrip. Het is iets dat leeft en waar we met ieder nieuw project en iedere nieuwe post een invulling aan geven. Zoals hier, met deze post bijvoorbeeld…

Duurzame wat-zeg-je?
Je kunt zeggen dat we de communicatie verzorgen van mensen en organisaties die op een duurzame manier met hun omgeving bezig zijn. Duurzaam in de zin dat ze iets uitbouwen met respect voor de huidige en toekomstige generaties. Of nog: een project dat waardevol is, zowel nu als later.

Opgepast: uitstralingsgevaar
Vervolgens komt de interpretatie die zegt dat we bij Big Bazart organisaties, mensen en bedrijven helpen om te zoeken naar hoe ze het duurzaamheidsdenken of aspecten ervan kunnen (her)ontdekken, beleven en uitstralen.

Het verschil tussen trekken en duwen
Je hulp – of het nu in de vorm van kennis, een dienst of een product is – wordt veel vaker gewaardeerd wanneer er openlijk er specifiek naar gevraagd wordt. Maar het is best wel moeilijk om jezelf niet te pas en te onpas op te dringen wanneer je weet dat je de wereld echt wat te bieden hebt. Doe je dat toch dan het leidt het al snel tot frustratie bij alle betrokkenen. Hoe komt dat?

Goethe volgens Nietzsche volgens Big Bazart
“Overigens heb ik een afkeer van alles wat slechts mijn kennis vergroot zonder meteen ook mijn handelen te stimuleren of te inspireren.” Goethe, geciteerd door Nietzsche in Over nu ten nadeel van geschiedenis voor het leven. Het moet wel een opvatting zijn die dateert uit de Verlichting: dat door kennis (of leerstof) te etaleren, je diezelfde kennis als het ware bij iemand anders ‘injecteert’ en je die persoon daardoor meteen ook inspireert. Niet dus. Goethe slaat spijkers met koppen. Het gaat niet op mensen kennis zonder beleving te bieden. Of nog: dat je mensen kennis voorlegt of zelfs oplegt, is niet voldoende om ze ertoe te brengen ermee aan de slag te gaan.

Een verhelderend ommetje door de natuur
Veel sterker is het als je mensen tot bij een inzicht brengt om hen vervolgens de kans te geven zelf het inzicht te ontdekken en de kracht ervan te ervaren. Beeld je in dat je iemand meeneemt naar het mooiste stukje natuur dat je kent. Het ergste wat je kunt doen als je eenmaal aangekomen bent, is haarfijn uitleggen hoe mooi het toch allemaal wel is.

Wat je doet is namelijk zeggen dat de ander het ook mooi moet vinden en wel om die en die reden. Dat verbrodt de ervaring voor je metgezel (tenzij je natuurlijk een fantastisch dichter bent, of dat je aan je betoog een passionele liefdesverklaring vastknoopt). Je exposé leidt hoogstens tot een discussie waarbij je met argumenten probeert aan te tonen wie het bij het rechte eind heeft in zijn of haar oordeel over hoe mooi het landschap wel is. Het vestigt meer de aandacht op jou (en je redenaarscapaciteiten of het ontbreken ervan) dan op het landschap.

Nee, laat de ander de plek ontdekken. Geef hoogstens een ingang, een enkel detail. Intrigeer. Luister naar wat de ander mooi vindt. Lees de ander. Wakker aan. Met wat geluk vindt die het net zo mooi als jij. En wie weet raakt hij of zij alsnog geïnteresseerd in waarom jij het zo mooi vindt. Uit nieuwsgierigheid naar elkaar, naar hoe we deze wereld ervaren en wat dat over deze wereld vertelt. Inspireren en uitstralen is uiteindelijk licht werpen op het zoveel meer dan jezelf.

Glow-in-the-dark-communicatie
Wat dit met duurzame communicatie te maken heeft? Duurzame communicatie is communiceren door ruimte te laten voor de ander. Het is helder, eerlijk en vooral uitnodigend communiceren. Prikkelend, verwonderend ook. En met respect. Voor de samenleving, voor de toekomst, voor de kracht van de ander en van jezelf.

Hoe we dat bij Big Bazart doen? Zo en zo.