“We hadden het duidelijk gezegd in het begin van het schooljaar.”, zei de titularis van mijn dochter bij de bespreking. Er stond een onvoldoende bij gedrag, en dat bleek te gaan om een namiddag afwezigheid die fout was doorgegeven. “De directrice heeft gewezen op de regels, en die zitten in het schoolreglement dat iedereen heeft gekregen.”
‘Zo zij het’, dachten we schouderophalend – erg is zo’n onvoldoende vast niet – maar op weg naar huis bleef het toch wel bij me spoken. “We hadden het gezegd. We hebben gewezen op de regels.” Is dat het dan?

Veel instellingen, organisaties en individuen blijven hier steken. “We hebben het gezegd. Onze taak zit erop.” De onderliggende redenering lijkt te zijn dat een begrepen boodschap rechtstreeks leidt tot het gewenste gedrag.

Lees verder »

Kent u Smokey Robinson? Wij ook niet. Nou ja, niet kennen. Smokey betrekt al enkele weken het portaal aan de overkant van ons kantoor. Hij kampeert er aan de ingang van wat vroeger een KBC-afhaalkantoor was, in hetzelfde gebouw waar Rossel zat, de krantengroep waartoe Le Soir behoort.

Smokey vult zijn dagen met peukjes aansteken die hij na één trek weer ostentatief over zijn schouder gooit. Alsof het woord ‘achteloos’ speciaal voor hem is uitgevonden. Of soms staat hij te dansen, alsof zijn leven ervan af hangt, met in zijn ene hand een transistorradio, zijn andere hand druk in de weer om zijn broek op te houden. Lees verder »

Goeddoen heeft nu ook een hoofdkwartier. Op www.dogoodhq.com lees je alles over dit fantastische initiatief. Het draait allemaal om een simpele plug-in, die zelfs ik in één-twee-drie kon installeren. Dat dingetje tovert dan dus gewoon al de commerciële reclamebanners weg. Op zich al very good. Maar het wordt nog beter. In de plaats van banners die me iets willen verkopen, zien mijn ooghoeken nu handige duurzame tips en andere goeddoen dingen. Ik leerde bijvoorbeeld al hoe ik iemand moet reanimeren, ik ontdekte heerlijke online winkeltjes, en vond nieuwe interessante blogs en boeken. En de meneren daar in hun hoofdkwartier beloven de helft van hun winst te investeren in liefdadigheid, groene initiatieven en non-profit organisaties. Lees verder »

Hoe komt het dat zoveel persteksten zo negatief klinken, vraag ik me vaak af. Zouden journalisten geboren pessimisten zijn? Of word je het vanzelf wanneer je de hele dag door telexberichtjes over alle onheil uit de wereld op je bureau krijgt? Of hebben de marketeers ontdekt dat kranten met negatief nieuws beter verkopen en worden de journalisten daarom aangespoord om de zwarte bril op te zetten?

Ik weet het niet, maar het valt me wel op hoe snel eenvoudig cijfermateriaal na een redactionele ingreep kommer en kwel oplevert. Lees verder »

Een evenement gepland deze zomer? Of al aan het broeden op een spetterend septemberseminarie? Hierbij alvast 10 snelle tips om het duurzaam aan te pakken:

1. Bereikbaarheid:
Kies voor een locatie die gemakkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer. En vermeld de mogelijkheden duidelijk op je communicatiemateriaal. Voor een moeilijk bereikbare locatie kan een carpool-forum of een pendelbus misschien soelaas brengen.

Lees verder »

Na o.a. de moord op Joe Van Holsbeeck hoorde je de naam wel vaker vallen: het Bystander Effect. Een verschijnsel waarbij verschillende mensen zien dat iemand hulp nodig heeft, maar niets doen. Uitzonderlijk aan dit effect is dat hoe meer mensen getuige zijn, hoe kleiner de kans dat één van hen ter hulp snelt.

Lees verder »

“Wees het virus.” Wat klinkt dat lekker catchy en gemakkelijk. Einde van de toespraak, applaus uit de zaal en de spreekster verlaat met een opgepoetst ego het podium. Liefst zo snel mogelijk, want zo meteen gooit de eerste toehoorder zijn hand in de hoogte met die gevreesde vraag: “En hoe doe je dat dan?”

“Geen idee”, zou ik dan kunnen zeggen, maar dat is niet zo. Ik heb er wel een mening over, al kan ik niet garanderen dat het altijd werkt. Virussen zijn geen kogels die “openingen” creëren bij je doel wars van diens ingesteldheid. Lees verder »

“Oh, je vindt social media dus onbelangrijk”, wierp een lezer me tegen na mijn vorige tekst over Facebook en andere sociale media. Nou moe, dat bedoelde ik helemaal niet. In die blog had ik me wel afgezet tegen de trend om social media als het middel bij uitstek te beschouwen om je klanten, je gebruikers, je bezoekers te bekeren. Zo werkt het niet, wou ik aangeven, want social media laten zich niet zomaar sturen. Daarom zijn het ook social media: media die gedragen worden door het publiek. Zodra je ze probeert over te nemen, maak je ze stuk, of jezelf belachelijk. Lees verder »

Ik ben fan van bibliotheken. Geweldige plaatsen vind ik het. Al bij het binnenstappen ruik je de geur van avontuur, emotie en eindeloos veel kennis. Spannend ook om je af te vragen wie dat bewuste boek voor jouw al in handen had.

Al heb ik me af en toe ook al bedenkingen gemaakt. Moet een boek echt uit papier bestaan of is er een betere oplossing? Wat met al die mensen die de auto nemen om naar zo’n ecologische tempel als  de bib te gaan? …
Maar voorlopig bleef de bib voor mij veruit de spannendste manier en meest ecologische manier om op jacht te gaan naar nieuw leesvoer.

Tot dit weekend. Tot ik voor het eerst een zwervend boek tegenkwam.

Lees verder »

Zo luidt één van onze beliefs die je kan lezen op onze website.
“Verwissel eens van perspectief. Ons eigen script aan de kant durven leggen, en in die andere zijn schoenen gaan staan. We zijn op deze vergadering nu al meer dan een uur aan het palaveren over die doelgroep. Laten we ze eens een keer een stoel aanbieden, en dan luisteren naar wat die persoon ons te zeggen geeft… “ Lees verder »